تدیین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تدیین . [ ت َدْ ] (ع مص )کسی را وا دین او گذاشتن . (تاج المصادر بیهقی ). بر دین خود گذاشتن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (المنجد) (از اقرب الموارد). ◄ مالک شدن امر کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ مالک کردن کسی را چیزی را. (المنجد).