فرهنگ لغت

تدک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تدک . [ت َ دَ ] (اِ) مرغی که آنرا دراج گویند : باز قهرش که بال بگشاید خصم در پیش چون تدک آید. (لسان العجم شعوری ج ١ ورق ٢٨١ ب ).

معنی تدک | فرهنگ لغت