تجیبی

تجیبی . [ ت ُ ] (اِخ ) محمدبن عبدالرحمن التجیبی، ملقب به اتقر که در سال ٨٨٨ م . بدست عبداﷲ الاموی به ولایت سرقسطه رسید. وی محمدبن لب زعیم بنی قصی را مقتول ساخت و امارت را در خاندان خودموروثی ساخت . رجوع به حلل السندسیه ج ١ ص ١٢٣ شود.

تجیبی . [ ت َ ] (اِخ ) یمن بن احمدبن یمن طلیطلی اندلسی مالکی، مکنی به ابوموسی . در قرطبه بسال ٣٩٠ هَ . ق . درگذشت . او راست : برالوالدین در پنج جلد. (هدیة العارفین ج ٢ ص ٥٤٨).

تجیبی . [ ت ُ ] (اِخ ) یحیی بن محمدبن هاشم تجیبی . وی پس از پدر به امارت رسید و در زمره ٔ سرداران خلیفه عبدالرحمن الناصر و فرزندش الحکم المستنصر درآمد و در سال ٩٧٥ م . به ولایت سرقسطه رسید. رجوع به حلل السندسیه ج ١ ص ١٢٤ شود.