تجویب

تجویب . [ ت َج ْ ] (ع مص ) گریبان کردن پیراهن را.(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از قطر المحیط) (از اقرب الموارد). ◄ جَوَّب َ الشی َٔ؛قطع وسطه و فی حدیث علی : اخذت ُ اِهاباً معطوناً فجوبت ُ وسطه ُ و ادخلته ُ فی عنقی . (ذیل اقرب الموارد).