تجنیق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تجنیق . [ ت َ ] (ع مص ) سنگ انداختن به منجنیق . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط).