فرهنگ لغت

تجنیص

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تجنیص . [ ت َ ] (ع مص ) مردن . ◄ گریختن از بیم . ◄ تیز نگریستن . ◄ گشادن چشم از بیم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از قطر المحیط). ◄ ریخ زدن . (منتهی الارب ): جنص بسلحه ؛ رمی به . (قطر المحیط).

معنی تجنیص | فرهنگ لغت