تثعیط

تثعیط. [ ت َ ] (ع مص ) کوفتن و شکستن . (شرح قاموس ). کوفتن و ریزه ریزه کردن . (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ذیل اقرب الموارد).