تبیعا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبیعا. [ ] (اِخ ) بنا بنقل خواندمیر یکی از دو پسر موسی کلیم اﷲ: در سن سی سالگی باستصواب آسیه جمیله ای را در حباله ٔ نکاح درآورده، آن جناب را از آن منکوحه دو پسر در وجود آمد: خرشون و تبیعا. (حبیب السیر چ خیام ج ١ ص ٨٣).