تباهی پذیر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تباهی پذیر. [ ت َ پ َ ] (نف مرکب ) تباهی پذیرنده . فناپذیرنده . تباهی گیرنده : تباهی بچیزی رسد ناگزیر که باشد بگوهر تباهی پذیر. اسدی . رجوع به تباه و تباهی و دیگر ترکیب های تباه و تباهی شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

زوال‌پذیر، نابودشونده، ضایع‌شدنی، فانی، فناپذیر، میرا ≠ تباهی‌ناپذیر فاسد شدنی، فسادپذیر ≠ فاسدناشدنی، فسادناپذیر