تباهی پذیر
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تباهی پذیر. [ ت َ پ َ ] (نف مرکب ) تباهی پذیرنده . فناپذیرنده . تباهی گیرنده : تباهی بچیزی رسد ناگزیر که باشد بگوهر تباهی پذیر. اسدی . رجوع به تباه و تباهی و دیگر ترکیب های تباه و تباهی شود.
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تباهی پذیر. [ ت َ پ َ ] (نف مرکب ) تباهی پذیرنده . فناپذیرنده . تباهی گیرنده : تباهی بچیزی رسد ناگزیر که باشد بگوهر تباهی پذیر. اسدی . رجوع به تباه و تباهی و دیگر ترکیب های تباه و تباهی شود.