تباهی پذیرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تباهی پذیرفتن . [ ت َ پ َ رُ ت َ ] (مص مرکب ) فساد پذیرفتن . فنا پذیرفتن . تباهی گرفتن : نگه کن بدین گنبد تیزگرد... نه از جنبش آرام گیرد همی نه چون ما تباهی پذیرد همی . فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تباهی پذیرفتن . [ ت َ پ َ رُ ت َ ] (مص مرکب ) فساد پذیرفتن . فنا پذیرفتن . تباهی گرفتن : نگه کن بدین گنبد تیزگرد... نه از جنبش آرام گیرد همی نه چون ما تباهی پذیرد همی . فردوسی .