تباه نامی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تباه نامی . [ ت َ ] (حامص مرکب ) بدنامی . زشت نامی : هرکس که ببارگاه سامی نرسد از ناکسی و تباه نامی نرسد. سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تباه نامی . [ ت َ ] (حامص مرکب ) بدنامی . زشت نامی : هرکس که ببارگاه سامی نرسد از ناکسی و تباه نامی نرسد. سعدی .