تاش تپه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاش تپه . [ ت َپ ْ پ َ ] (اِخ ) در «مانائی » جنوب دریاچه ٔ ارومیه که پادشاه «هالدیا» (خالدی ) موسوم به «منواش » پس از تصرف «پارسوا» کتیبه ای در تاش تپه از خود باقی گذاشت . رجوع به تاریخ کرد تألیف رشید یاسمی ص ٥٢ شود.