تاسه گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاسه گرفتن . [ س َ / س ِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) خستگی و کوفتگی (اعضای بدن و غیره ). ◄ درماندن در رفتار از سستی . ◄ دچار اضطراب شدن : چشم چون بستی ترا تاسه گرفت نور چشم از نور روزن کی شکفت . مولوی (مثنوی چ خاور ص ٨٠).