تارانیده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تارانیده . [ دَ / دِ ] (ن مف ) نعت مفعولی از تارانیدن . پراکنده شده . ازهم پاشیده . فراری شده . رجوع به تاراندن و تارانده و تارانیدن شود.