تاراننده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تاراننده . [ن َن ْ دَ / دِ ] (نف ) نعت فاعلی از تاراندن . پراکننده . فراری سازنده . ازهم پاشنده . رجوع به تاراندن شود.