بیوه زاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیوه زاد. [ وَ / وِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) از بیوه زاده . یتیم . کودکی که پس از مرگ پدر به هنگام بیوگی مادر متولد شود: تنگدستان ز من فراخ درم بیوگان سیر و بیوه زادان هم . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیوه زاد. [ وَ / وِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) از بیوه زاده . یتیم . کودکی که پس از مرگ پدر به هنگام بیوگی مادر متولد شود: تنگدستان ز من فراخ درم بیوگان سیر و بیوه زادان هم . نظامی .