بینالود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بینالود. (اِخ ) کوه شمال شرقی خراسان . دنباله ٔ رشته کوه آلاداغ است . از شمال غربی سرولایت تا دهستان پیوه ژن امتداد دارد و مرز طبیعی نیشابور را با مشهد تشکیل میدهد. بلندترین قلل آن ٣٤٢٥ متر ارتفاع دارد. (دائرة المعارف فارسی ).