بیدی

بیدی . [ ب ِ ] (اِخ ) نامی است که چینیها بدان طوایف مغولستان یعنی وحشیهای شمالی را مینامیدند ولی گمان قوی این است که در میان بیدی ها نه فقط طوایف مغول بل طوایف تاتار و منچو نیز بوده اند. (ایران باستان ج ٣ ص ٢٢٥٤).

بیدی . (ص نسبی ) منسوب به بید. از بید. ◄ دارای بید: کوچه ٔ بیدی ؛ کوچه ای که در آن بید رسته باشد. ◄ (اِ) درخت بید و تک بید. (ناظم الاطباء).