بی ندیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی ندیم . [ ن َ ] (ص مرکب ) (از: بی + ندیم ) تنها. بی همدم . بی یار : بر بستر خاک بی ندیم و همراز و خود خداوند کشور و امیر لشکر بود.(ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٤٤٢). و رجوع به ندیم شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی ندیم . [ ن َ ] (ص مرکب ) (از: بی + ندیم ) تنها. بی همدم . بی یار : بر بستر خاک بی ندیم و همراز و خود خداوند کشور و امیر لشکر بود.(ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٤٤٢). و رجوع به ندیم شود.