فرهنگ لغت

بی قباحت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بی قباحت . [ ق َ ح َ ] (ص مرکب ) (از: بی + قباحت ) آنکه زشتی چیزی را درنیابد. رجوع به قباحت شود.

فرهنگ املایی واژه‌دان

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

معنی بی قباحت | فرهنگ لغت