بکرآباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بکرآباد. [ ب َ ] (ِاخ ) دهی از دهستان ییلاق بخش حومه ٔشهرستان سنندج . سکنه ٔ آن ١٩٥ تن . آب آن از چشمه . محصول آن غلات شغل اهالی زراعت، گله داری، قالیچه، جاجیم و گلیم بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
بکرآباد. [ ب ِ ] (ِاخ ). دهی از دهستان اوزومدل بخش ورزقان شهرستان اهر. سکنه ٔ آن ٥٠٨ تن . آب آن از چشمه . محصول آن غلات، حبوب . شغل اهالی زراعت، گله داری، جاجیم و گلیم بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران .ج ٤).
بکرآباد. [ ب ِ ] (ِاخ ) دهی از دهستان بام بخش صفی آباد شهرستان سبزوار. سکنه ٔ آن ٣٠٨ تن . آب آن از قنات . محصول آن غلات . شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).