بکبکه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ بَ کِ) (اِ.)<BR>۱- نان خورشی که از کشک و روغن آمیخته سازند.<BR>۲- فساد کننده.<BR>۳- در عربی به معنی ازدحام، رفت و آمد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بَ بَ کِ) (اِ.) ۱- نان خورشی که از کشک و روغن آمیخته سازند. ۲- فساد کننده. ۳- در عربی به معنی ازدحام، رفت و آمد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بکبکه . [ ب َ ب َ ک َ / ب َ ب ِ ک ِ ] (اِ) روغن با کشک آمیخته را گویند. (برهان ) نان خورشی که از کشک با روغن آمیخته سازند. (ناظم الاطباء) (انجمن آرا) (آنندراج ). روغن با کشک و شیر آمیخته . (مؤید الفضلاء). ◄ (ص ) مفسد و فسادکننده . (ناظم الاطباء). فاسدکار و فسادکننده . (از برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا).