بکاء

(بُ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.)گریستن.<BR>۲- (اِمص.) گریه.<br>

(بُ) [ ع. ] ۱- (مص ل.)گریستن. ۲- (اِمص.) گریه.

بکاء. [ ب َ ] (ع اِ) بکا. رجوع به بکا شود.

بکاء.[ ب ُ ] (ع مص ) بگریستن به آواز. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). بمعنی گریه کردن به آواز. (غیاث ) (آنندراج ). گریستن . (تاج المصادر بیهقی ) (مؤید الفضلاء). بُک̍ی . (منتهی الارب ). و رجوع به این مصدر شود. ◄ سراییدن . (از اضداد است ). (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ ستایش گویان بگریستن برکسی : بکاء علیه . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ). ◄ باریدن ابر. (ناظم الاطباء).