فرهنگ لغت

بونیز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بونیز. (اِ) ژوبین . و آن نیزه ٔ کوچکی بود که سر آن دو شاخ دارد. (آنندراج ). نیزه ٔ کوتاه و ژوبین . (ناظم الاطباء) (از اشتینگاس ).

معنی بونیز | فرهنگ لغت