بوقلمون باف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوقلمون باف . [ ق َ ل َ ] (نف مرکب ) بافنده ٔ دیبای رومی . ◄ که حوادث گوناگون پدید کند. که هر ساعت حادثه ای پدید آرد : ننموده رخ به آینه گردان مهر و ماه نسپرده دل به بوقلمون باف صبح و شام . خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بوقلمون باف . [ ق َ ل َ ] (نف مرکب ) بافنده ٔ دیبای رومی . ◄ که حوادث گوناگون پدید کند. که هر ساعت حادثه ای پدید آرد : ننموده رخ به آینه گردان مهر و ماه نسپرده دل به بوقلمون باف صبح و شام . خاقانی .