بهانه افکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهانه افکندن . [ ب َ ن َ / ن ِ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) عذر بیجا و ناپسند آوردن : دل از سودای شیرین در غم افکند بهانه بر فراق مریم افکند. میرحسن (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهانه افکندن . [ ب َ ن َ / ن ِ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) عذر بیجا و ناپسند آوردن : دل از سودای شیرین در غم افکند بهانه بر فراق مریم افکند. میرحسن (از آنندراج ).