بنفسجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنفسجی . [ ب َ ن َ س َ ] (اِ) نوعی از جوهر موسوم به بنفش و آن سیاهی است که به سرخی زند. پرطاوسی با کمی کبودی . سرمه ای است که در آب ریزه ٔ چشم و تاریکی آن سود دارد. (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ بگفته ٔ بعضی از گوهرشناسان، لونی است در یاقوت میانه ٔ ارجوانی و لحمی . (یادداشت بخط مؤلف ).