بنشاستن

بنشاستن . [ ب ِ ت َ ] (مص ) نشستن . (از برهان ) (از آنندراج ). نشسته شدن . (ناظم الاطباء) : فاختگان همبر بنشاستند نای زنان بر سر شاخ چنار. منوچهری . ◄ نشانیدن . (ناظم الاطباء) : ور بشایستی که دینی گستریدی هر خسی کردگار این جهان پیغمبری ننشاستی . ناصرخسرو.