بندگانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بندگانه . [ ب َدَ / دِ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی، ق مرکب ) بنده وار. درخوربنده . همچون بنده : جواب آوردند سخت نیکو و بندگانه با بسیار تواضع و بندگی . (تاریخ بیهقی ). پس چرا صدمرده اندر ورد او برنگردی بندگانه گرد او. مولوی .