بند و گشای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بند و گشای . [ ب َ دُ گ ُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) بند و گشاد. حل و عقد : چنین تا ز تقدیر حکم خدای که بی حکم او نیست بند و گشای . شمسی (یوسف و زلیخا). ز سختی و سستی و بند و گشای که دیدند پیغمبران خدای . شمسی (یوسف و زلیخا). نصیحت است مرا بر تو گرچه خصم منی به خصم خویش نمودن خطاست بند و گشای . سوزنی .