بلکفته

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بلکفته . [ ب ُ ک َ ت َ / ت ِ ] (اِ) رشوت . پاره . (از آنندراج ). بلکفت . بلکفد. بلکفده . و رجوع به بلکفد شود.