بلوغت

بلوغت . [ ب ُ غ َ ] (از ع، اِ) رسیدن به حد مردی . رسیدن کودک . (از آنندراج ذیل بلوغ ). بلوغ : هم بدین سبب است که کودک الثغ چون به حد بلوغت رسید، فصیح گردد. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). چون به ریش آمد وبلوغت شد مردم آمیز و مهرجوی بود. سعدی (از آنندراج ).