بلقندر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلقندر. [ ب َ ق َ دَ ] (اِ) دشنام و قدح . (از برهان ) (از آنندراج ) (هفت قلزم ). بلغندر. و رجوع به بلغندر شود.
بلقندر. [ ب ُ ق َ دَ ] (اِ، ص ) ملحد و بی دیانت . (برهان ) (آنندراج ) (هفت قلزم ). بلقدر. و رجوع به بلقدر شود : بزر و مال مردمان اندر هست بر اعتقاد بلقندر. خلاق المعانی .