بلغان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلغان . [ ب ُ ] (اِ) قسمی از راسوی سیاه، و این لغت مأخوذ از مغولی است . (از ناظم الاطباء).
بلغان . [ ب ُ ] (اِخ ) دهی از دهستان هرم و کاریان، بخش جویم، شهرستان لار. سکنه ٔ آن ٥٩٨ تن . آب آن از چاه و محصول آن غلات و خرما است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).