بلبلستان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلبلستان .[ ب ُ ب ُ ل ِ ] (اِ مرکب ) جایی که در آن بلبل فراوان باشد. (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ) : بهر گوشه ای چشمه و گلستان زمین سنبل و شاخ بلبلسِتان . فردوسی . طلسم دلربایی کرده حسن اجزای خوبی را ز یک گل در قفس زان داده جائی بلبلستان را. درویش واله هروی (از آنندراج ).