بشکنیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشکنیدن . [ ب ِ ک َ دَ ] (مص ) شکستن . رام کردن . منقاد کردن . مطیع کردن . رجوع به شکنیدن شود : بسا حصن بلندا که می گشاد بسا کره ٔنوزین که بشکنید. رودکی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشکنیدن . [ ب ِ ک َ دَ ] (مص ) شکستن . رام کردن . منقاد کردن . مطیع کردن . رجوع به شکنیدن شود : بسا حصن بلندا که می گشاد بسا کره ٔنوزین که بشکنید. رودکی .