بشکنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشکنه . [ ب َ ک َ ن َ / ن ِ ] (اِ) بشکله . بشکل . بشکله . کلید کلیدان را گویند. (برهان ) (از ناظم الاطباء) (انجمن آرا) (آنندراج ) (فرهنگ نظام ). بشکله . (شرفنامه ٔ منیری ). و رجوع به شعوری ج ١ ورق ٢٠٩ و بشکل و بشکله شود. ◄ تنه ٔ درخت . (ناظم الاطباء). ◄ نام نوایی است از موسیقی . (انجمن آرا) (آنندراج ) : گاه زیر قیصران و گاه تخت اردشیر گاه نوروز بزرگ و گه نوای بشکنه . منوچهری (از انجمن آرا) (آنندراج ).
بشکنه . [ ب َ ک َ ن َ / ن ِ ] (اِ) رجوع به بسکله شود.