بشکرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشکرد. [ ب ِ ک َ ] (اِ) شگردن . شکار. (برهان ). صید و شکار. (ناظم الاطباء: بشگر) (مؤید الفضلاء). رجوع به بشگر و بشگرد شود. ◄ شکارگاه . (برهان ) (مؤید الفضلاء) (ناظم الاطباء: بشگر). ◄ شکاری . (از برهان ). صیاد و شکارچی . (ناظم الاطباء: اشگر).
بشکرد. [ ] (اِخ ) محلی بحدود چغانیان . رجوع به حدود العالم چ ١٣٤٠ هَ . ش . دانشگاه طهران ص ١٢٠ شود.