بشوریده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشوریده . [ ب ِ دَ / دِ ] (ن مف ) پشولیده . شوریده . پریشان گشته و جذبه یافته . (از انجمن آرا). منقلب . پریشان . مضطرب . شوریده حالت : شد یک دو مه که بنده بشوریده حالت است زین اختر مشعبد و ایام چاپلوس . شهاب الدین محمدبن هما (از لباب الالباب ). و رجوع به شوریدن و پشولیده و شوریده شود.