بشنوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشنوی . [ب َ ن َ ] (ص نسبی ) طایفه ٔ بزرگی از کردان که در نواحی جزیره ٔ ابن عمر ساکن باشند. رجوع به کرد و پیوستگی نژادی و تاریخی او ص ١٨٥، ١٩٠ و اللباب ص ١٢٧ شود.
بشنوی . [ ] (اِخ ) حسین . از شاعران بود و در مذمت به دار آویختن جسد باذ (٣٧٣ هَ . ق .) اشعار عربی دارد. رجوع به کرد و پیوستگی نژادی و تاریخی او ص ١٨٦ شود. مؤلف اللباب نام وی را ابوعبداﷲ حسین بن داود آورده و گوید او را دیوان مشهوری بود. رجوع به اللباب ص ١٢٨ شود.