بشنودن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشنودن . [ ب ِ ش ِ دَ / ب ِ دَ ] (مص ) شنیدن . بشنیدن . شنودن : ز اختر بد و نیک بشنوده بود جهان را چپ و راست پیموده بود. فردوسی . شیر سخن دمنه بشنود. (کلیله و دمنه ). و رجوع به بشنیدن، شنیدن و شنودن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشنودن . [ ب ِ ش ِ دَ / ب ِ دَ ] (مص ) شنیدن . بشنیدن . شنودن : ز اختر بد و نیک بشنوده بود جهان را چپ و راست پیموده بود. فردوسی . شیر سخن دمنه بشنود. (کلیله و دمنه ). و رجوع به بشنیدن، شنیدن و شنودن شود.