بسر چنگ آمدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بسر چنگ آمدن . [ ب ِ س َ رِ چ َ م َ دَ ] (مص مرکب ) مرادف بسر دست آمدن . کنایه از کمال قریب یا در قبض و تصرف خود آمدن بود. (آنندراج ) : دست در زلف سیاهت من بدروز زدم آمدم سوی تو چون شب بسر چنگ آید . خواجه آصفی (از آنندراج ). ♦ بسر چنگ آمدن شب ؛ کنایه از قریب به آخر رسیدن شب باشد. (از آنندراج ).