بروند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بروند. [ ب َرْ وَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گوران شهرستان شاه آباد. سکنه ٔ آن ٢٠٠ تن است . آب آن از زه آب دره سگر و محصول آن غلات، حبوب، لبنیات، صیفی، توتون و میوه است . این ده در دو محل بفاصله ٔ یک کیلومتر واقع و مشهور به علیا و سفلی است . (از فرهنگجغرافیایی ایران ج ٥).
بروند. [ ب َرْ وَ ] (اِ) طوق . حابول نخل . و هو الکر الذی یصعد به الی النخلة. (یادداشت دهخدا).