برون کشیدن

برون کشیدن . [ ب ِ / ب ُ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) بیرون کشیدن . بدرآوردن . استخراج : آنکو ز سنگ خارا آهن برون کشد نسکی ز کف ّ او نتواند برون کشید. منجیک . سر مایه کرد آهن آبگون کز آن سنگ خارا کشیدش برون . فردوسی .