برومندی

(~.) (اِمص.)<BR>۱- بارداری، ثمر داشتن.<BR>۲- تمتع.<br>

(~.) (اِمص.) ۱- بارداری، ثمر داشتن. ۲- تمتع.

برومندی . [ ب َ م َ ] (حامص مرکب ) برومند بودن . باروری . بارداری : میوه دارانش از برومندی کرده با خاک سجده پیوندی . نظامی . ◄ برخورداری و کامیابی . (ناظم الاطباء) : درین گفتن ز دولت یاریت باد برومندی و برخورداریت باد. نظامی . بگفتن تو دادی تنومندیم تو ده زآنچه کشتم برومندیم . نظامی .

برومندی . [ ب َ ] (حامص مرکب ) آبرومندی . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به آبرومندی شود.