برهمه

برهمة. [ ب َ هََ م َ ] (ع مص ) پیوسته نگریستن و مژه برهم نازدن . (از منتهی الارب ) (از ذیل اقرب الموارد از لسان ). ◄ (اِ) غلاف بر درخت و شکوفه یا غنچه ٔ ناشکفته . (منتهی الارب ). مجتمع برگ درخت و میوه و شکوفه ٔ آن، چون بُرعمة. (از ذیل اقرب الموارد از لسان ).

برهمه . [ ب َ رَ م َ / م ِ ] (ص، اِ) مخفف برهمن است که اصیل و نجیب و حکیم و پیر و مرشد هنود باشد. (برهان ). رجوع به برهمن شود.