برهمایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برهمایی . [ بْرَ / ب َ رَ ] (اِخ ) (آئین ...) دین قدیم هندوان . پیروان این فرقه به سه خدا یا رب النوع معتقدند: ١- برهما، خدای بزرگ . ٢- ویشنو (محافظ)، آمر کاینات . ٣- شیوا (مخرب )، خراب کننده ٔموجودات . پیروان این دین قریب ٢٢٠میلیون تن است و شهر مقدس آنان «بنارس » می باشد. (فرهنگ فارسی معین ).
برهمایی . [ بْرَ / ب َ رَ ] (ص نسبی ) منسوب به برهما. پیرو فرقه ٔ برهمائی . رجوع به برهما و برهمایی (اِخ ) شود.