برنینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برنینی . [ب ِ ] (اِخ ) جووانی لورنزو. (١٥٩٨-١٦٨٠ م .) مشهور به کاوالیه برنن . نقاش، حجار و معمار ایتالیایی . یکی از استادان سبک بی قاعده است . وی رواق کلیسای سن پیر را در شهر رم بنا کرد، و مجسمه ها و نیم تنه های متعدد ساخت که از آن جمله از خلسه ٔ سنت ترز باید نام برد. لویی چهاردهم او را در سال ١٦٦٥ م . به پاریس دعوت کرد. (از فرهنگ فارسی معین ).