برنگاشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برنگاشتن . [ب َ ن ِ ت َ ] (مص مرکب ) (از: پیشوند بر + مصدر نگاشتن ) نگاشتن . نگاریدن . نقش کردن . رجوع به نگاشتن شود.
برنگاشتن . [ ب َ ن َ ت َ ] (مص مرکب منفی ) برنگرداندن . روی برنتافتن . مقابل برگاشتن : یکی پشت بر دیگری برنگاشت بنگذاشت آن پایگه را که داشت . فردوسی . رجوع به برگاشتن شود.