برنجین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برنجین . [ب ِ رِ ] (ص نسبی ) منسوب به برنج (فلز). ساخته شده ازبرنج . (ناظم الاطباء). برنجی . و رجوع به برنج شود.
برنجین . [ ب ِ رِ ] (ص نسبی ) منسوب به برنج که از حبوب است . ساخته شده از برنج . ◄ پلو. چلو. (یادداشت دهخدا). ◄ نوعی حلوا که از برنج و روغن و شکر سازند : پس روید ای خیکهااز پیش من کز برنجین چرب گشته ریش من . حاج میرزا کریم خان .
برنجین . [ ب َ رَ ] (اِ) برنجن . حلقه ای از طلا و نقره که زنان در دست و پا کنند. (برهان ). رجوع به برنجن شود.